Meggie Folchart[edytuj | edytuj kod]

Meggie-0.jpg

,,...ta dziewczyna... Dziewczyna z jasnymi oczami, okruchami nieba, które spadły z góry i zaplątały się pomiędzy czarne rzęsy" ~ Farid o Meggie

Meggie Folchart - główna bohaterka Atramentowej trylogii, autorstwa Cornelii Funke, na którą składają się powieści: Atramentowe serce, Atramentowa krew i Atramentowa śmierć. Dziewczynka ma 12 lat i mieszka ze swoim ojcem Mortimerem. Po wydarzeniach opisanych w Atramentowym Sercu przenosi się jednak do domu swojej ciotki Elinor i mieszka tam razem nią, swoim ojcem i niedawno onalezioną matką Resą.

Pochodzenie[edytuj | edytuj kod]

Jest córką Mortimera (Mo) i Teresy (Resy) Folchartów.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Dziewczyna urodę odziedziczyła po mamie - jest średniego wzrostu blondynką.

Meggie, jest odważna, zadziorna i uparta w swoich postanowieniach. Te cechy w połączeniu z jej oddaniem ojcu pozwoliły jej przeżyć wiele przygód. Dziewczynka jest również pogodna i wesoła, a nade wszystko kocha książki.

Atramentowe serce[edytuj | edytuj kod]

Meggie poznajemy w pierwszej części trylogii. Dziewczynka mieszka tylko z ojcem Mortimerem, ponieważ jej mama - Teresa zaginęła gdy mała miała zaledwie 3 latka. Meggie uwielbia książki. Tą wielką miłością zaraził ją jej tata. Dziewczynka nazywa go 'lekarzem książek' - Mo jest introligatorem. Meggie uwielbia ojca, ale jedno mam mu za złe: nigdy nie spełnił jej prośby i nie czytał dla niej na głos. Pewnej nocy do domu Folchartów przychodzi Smolipaluch. Mężczyzna ostrzega Mo, przed Capricornem. Meggie nie znając historii swojego ojca, , ani swojej mamy oskarża Połykacza Ognia o sprowadzenia na jej rodzinę kłopotów. Ojciec chcąc uciec przed zagrożeniem zabiera Meggie do domu ciotki jej matki - Elinor. Dziewczynka xd lol

nie lubiła ciotki z wzajemnością, jednak późniejsze wydarzenia sprawiły, że się do siebie zbliżyły.

Po porwaniu Mo z domu Elinor, Meggie postanawia wyruszyć ojcu z odzieczą. Z pomocą przychodzą jej ciotka i Smolipaluch. Jadą do wioski Capricorna. Przywódca bandy więzi kobiety w celi razem z Mortimerem, z której uciekają dopiero później z pomocą Smolipalucha. Zabierają również ze sobą Farida - chłopca, którego Mo wyczytał z Baśni tysiąca i jednej nocy.

Pomimo pościgu, wysłanego za uciekinierami, nie zostali schwytani. Elinor udaje się zdobyć adres autora Atramentowego Serca, i radzi Mo, żeby spróbował szczęścia u niego. Meggie zaprzyjaźnia się z wnukami Fenoglia kiedy jej ojciec rozmawia z autorem. Pisarz wynajmuje im swój drugi domek, tak, żeby Mo mógł w spokoju popracować nad jego książkami. Gdy Mo wyjechał na zakupy, do domu przyjechał Basta w celu przywiezienia Meggie i książki - zabrał razem ze sobą rówież pisarza. Chcąć ochronić Fenoglia Meggie okłamuje zbira, że jeśli zabije pisarza, sam umrze.

Meggie ponownie zabrana do wioski Capricorna zostaje uwięziona w starej celi Dariusza. znajduje tam trzy książki m.in. Piortusia Pana. Czytająć przypadkiem udaje jej się wyczytać Blaszanego Dzwoneczka i odkrywa wtedy swoje zdolności lektorskie. Udaje jej się jeszcze pod przymusem wyczytać Ołowianego Żołnieżyka, którego potem odsyła do innej opowiesci, oraz Cień. Dzieki współpracy z Fenogliem Cień oszczędza jednak skazańców, a obraca się przeciwko Capricornowi i jego poplecznikom. Podczas swojego pobytu w wiosce poznaje jeszcze swoją matkę - Resę. Okazuje się ona być niemową sprowadzoną przez Dariusza jako jedną z służących Caprcorna.

Po wszystkim Meggie, Resa, Mo i Elinor przeprowadzają się do domu ciotki.

Atramentowa krew[edytuj | edytuj kod]

W drugiej części trylogii Meggie wraz z Faridem przenosi się do Atramentowego Świata. W świecie powieści spotyka Fenoglia - autora "Atramentowego Serca". Słowami Fenoglia i własnym głosem ratuje ojca od śmierci - rani go Mortola, matka Capricorna, którą Orfeusz przeniósł wraz z Bastą, Mo i Resą do Atramentowego Świata. Gdy Resa i Mo zostają porwani przez Żmijogłowego, Meggie rusza za ojcem. Trafia wraz z nim do lochów Mrocznego Zamku i pomaga mu w sporządzeniu bardzo niebezpiecznej książki. Żmijogłowy w zamian za książkę uwalnia uwięzionych.

Atramentowa śmierć[edytuj | edytuj kod]

Meggie, Mo i Resa przy pomocy Czarnego Księcia ukrywają się w starej zagrodzie w lesie. Resa jest w ciąży. Meggie jest nadal zakochana w Faridzie. Gdy Mo zostaje złapany i uwolniony, z

amieszkują w obozie zbójców. Piszczałka podstępem porywa i więzi dzieci żyjące w Ombrze. Stawia ultimatum - dzieci za Mo. Mo oddaje się w ręce Wiolanty, a dzieci zostają wypuszczone. Zbójcy chcą chronić maluchy- wyruszają razem z nimi do jaskini w górach. Meggie, Resa, Elinor i Dariusz ruszają razem z nimi. Meggie swym głosem i słowami Fenoglia ratuje uchodźców od śmierci z rąk Szczapy i pancernych Żmijogłowego. Czytając po cichu pieśni o Sójce próbuje pomóc Mo znajdującemu się w Zamku Na Jeziorze. Gdy Szczapa ponownie odnajduje uciekinierów, Fenoglio pisze słowa mające przywołać olbrzyma, a Meggie swym głosem po raz kolejny ratuje zbójców i dzieci. Podczas wszystkich tych wydarzeń troszczy się o nią piętnastoletni Doria, jeden ze zbójców.

Grafika[edytuj | edytuj kod]

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.